foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
- Od momentu kiedy pojawiło się pierwsze zagrożenie, rozpoczęły się modlitwy do błogosławionego księdza Frelichowskiego, została odprawiona msza św. w domu państwa Kłosowskich. Przekazałem obrazek i powiedziałem módlcie się, Wicek jest skuteczny - wspomina ksiądz Krzysztof Badowski.Czytaj więcej...

Parafia pw. Św. Mikołaja Biskupa

przy Bazylice Konkatedralnej pw. Trójcy Świętej w Chełmży

Dane kontaktowe

Adres

ul. Tumska 14
87-140 Chełmża

tel. (0-56) 675 61 12
fax (0-56) 675 61 14

E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

Grupy i wspólnoty parafialne
Grupy i wspólnoty parafialne

Grupy i wspólnoty parafialne (0)


Grupa modlitewna „Samuel”

  

 

Opiekun - ks. Karol Schmidt

 .......................................................................................................

 

Franciszkański Zakon Świeckich / dawniej Trzeci zakon Św. Franciszka 

 


 

 

Opiekun – ks. Dawid Gapiński               

 

 

Parafialne wspólnoty tercjarskie znane są w Polsce od XIII wieku, np. we Wrocławiu i Krakowie. Zapewne w kolejnych latach dotarły na teren diecezji chełmińskiej. Tworzono je pierwotnie w miejscowościach, gdzie siedzibę miały zakony franciszkańskie. Historia kapituły i Chełmży wskazują, że taki zakon istniał wraz z kościołem św. Jerzego, przypuszczalnie na terenie dzisiejszego starego cmentarza i to na przełomie XIII i XIV wieku, skoro w 1348r. ten kościół przez biskupa Ottona został przekazany kapitule z patronatem i dochodami. Okres reformacji zaważył o upadku kościoła i wspólnoty, skoro świątynia stała pusta i niszczała.  Dopiero kiedy chełmżanin ks. Gabriel Prowańczyk, (Prowański), m. in. wychowawca dzieci króla Zygmunta III, wrócił w 1619r. do rodzinnego miasta z nominacją kanonika kapituły chełmżyńskiej i w 1624r. po śmierci bpa Jana Kuczborskiego został administratorem diecezji, zainteresował się podupadającą świątynią. Odbudował kościół i pobudował przy nim klasztor, by 27 lipca 1625r. uroczyście ks. bp Jakub Zadzik mógł wprowadzić do niego  ojców franciszkanów. Służyli mieszkańcom, prowadząc w pewnym czasie szpital. Kasata zakonów przez Prusaków w 1810r. sprawiła, że wyludniały się klasztory, ostatni franciszkanin zmarł w 1818r., a dwa lata później, czyli w 1820r. kościół przejęli protestanci.Można z pewnym prawdopodobieństwem dopuszczać istnienie parafialnej wspólnoty tercjarskiej, ale zapisy odnajdujemy dopiero z przełomu 1921/1922r., kiedy proboszcz ks. T. N. Fryntkowski powołał liczącą 70 osób wspólnotę żeńską. Na mocy pisma dyrektora diecezjalnego III Zakonu ks. prof. Różyńskiego z Pelplina o brzmieniu: „Niniejszym udzielam Przewielebnemu Księdzu Proboszczowi wszystkie fakultety potrzebne do prowadzenia III Zakonu (…),” wspólnota została zreorganizowana przez proboszcza ks. Józefa Szydzika. Kronika wspólnoty odnotowała pierwszą konferencję III Zakonu św. Franciszka, zorganizowaną przez ks. proboszcza dnia 10 grudnia 1924r. Do zgromadzenia należało 60 sióstr, 9 profesek, 14 kandydatek, bez nowicjuszek. Funkcje pełnili: dyrektor – miejscowy proboszcz, siostra przełożona -  Febronia Majewska, sekretarka -  Anastazja Lewandowska, skarbniczka - Marianna Dąbrowska. Spotkania tercjarskie odbywały się raz w miesiącu. Co kwartał, w środę rano tego tygodnia, w którym przypadały suche dni, odbywały się uroczyste zebrania prowadzone przez księdza dyrektora. Nie było oddziału męskiego III Zakonu. Składka miesięczna wynosiła 20 gr lub dowolny datek.  Kolejni proboszczowie byli opiekunami wspólnoty, które działały z różną intensywnością. Ograniczyła bądź najczęściej zawiesiła działalność wszystkich stowarzyszeń II wojna światowa i w Chełmży decyzja ks. G. Tretkowskiego o czasowym zawieszeniu aktywności, po wydanym dekrecie władz PRL-u 5 sierpnia 1949r. o zmianie przepisów prawa o stowarzyszeniach.„Reguła” papieża Pawła VI, nadana Listem apostolskim Seraphicus Patriarcha z 24 czerwca 1978r. dla Franciszkańskiego Zakonu Świeckich (FZŚ), uściśliła zasady działania wspólnoty. Po zniesieniu zakazu działalności stowarzyszeń tercjarze w Chełmży prowadzili swą misję. W chwili obecnej wspólnota liczy 13 profesów wieczystych i 4 czasowych oraz jedną osobę w nowicjacie. Przełożoną jest Anna Maria Kwiatkowska, zastępcą przełożonej Jan Kalinowski (Gostkowo), sekretarzem Krystyna Brodowska (Gostkowo), mistrzem formacji Benedykt Pawlak (Gostkowo), skarbnikiem Józef Pilecki, asystentem duchowym o. Tymoteusz Bondzior. Po 2000r. opiekunami wspólnoty byli: ks. Grzegorz Malinowski, ks. Paweł Dąbrowski, ks. Sławomir Marcinkowski, ks. Antoni Kwiatkowski, ks. Dawid Gapiński.Wspólnota spotyka się w drugą niedzielę miesiąca, raz w roku w dniach skupienia u o. kapucynów w Rywałdzie Królewskim, w farze Matki Boskiej Bolesnej w Chełmnie i w lipcu w Częstochowie na ogólnopolskim zjeździe FZŚ. Uczestniczy w życiu lokalnego Kościoła; prowadzi przed mszą w duchu franciszkańskim modlitwy, koronkę do Miłosierdzia Bożego, modlitwy w czasie wewnętrznych spotkań, zamawia msze święte w określonej intencji, występuje z chorągwią patronalną w procesjach. Wewnętrzne doskonalenie odbywa się w czasie spotkań formacyjnych i modlitewnych. Konferencje głosił o. Walenty, aktualnie o. Tymoteusz z OFM w Toruniu. 

 .......................................................................................................

 

 Żywy Różaniec

 


Opiekun – ks. Dawid Gapiński


Bractwa różańcowe należą do starszych organizacji w parafii, znane co najmniej od połowy XIX wieku. Patronką jest Matka Boska Różańcowa i jej ołtarzem przez dziesięciolecia opiekowały się członkinie. Odmawiają różaniec w kościele i w domu, biorą udział w procesjach z sztandarem i świecami. Raz w miesiącu wymieniają się tajemnicami różańcowymi, spotykają się z opiekunem, który wygłasza egzortę. Wspólnota bractw różańcowych wspiera modlitwą działalność Zakonu Kaznodziejskiego, wywodzi się bowiem od św. Dominika. Pierwsze bractwa różańcowe w Europie, a więc i w Polsce powstały w XV wieku.
Bractwo Żywego Różańca powstało we Francji w 1826r. w celu odrodzenia wiary w społeczeństwie. Stowarzyszenie zostało zatwierdzone w latach trzydziestych przez papieża Grzegorza XVI.
W parafii chełmżyńskiej zostało powołanych kilka bractw. W 1842r. powstało Bractwo Najświętszej Marii Panny Różańcowej. W latach dwudziestych liczyło 37 członków, a zarząd tworzyli Józef Wendorff i Jan Krużyński. Opiekowało się ołtarzem Matki Boskiej Różańcowej.
W 1855r. powołano Bractwo Żywego Różańca Panien z inicjatywy panny Kalksteinówny z Pluskowęs. Członkiniami były panny z Pluskowęs i Chełmży. Z miasta najbardziej aktywne były Elżbieta Kukielska i Petronela Romatowska. W 1928r. działało 13 róż z 200 członkiniami. W tym czasie zarząd stanowiły: przewodnicząca i skarbniczka Rozalia Chyłkowska i jej zastępczyni Maria Stawikowska. Stowarzyszenie opiekowało się ołtarzem bł. Juty.
W 1858r. Elżbieta Sawicka (z domu Kukielska) i p. Dulińska utworzyły Bractwo Żywego Różańca Matek. Pierwotnie działała jedna róża, w 1900r. odnotowano ich siedem, a w 1928r. piętnaście z 225 członkiniami. Opiekowano się ołtarzem św. Anny.
W 1887r. rozpoczęło działać Bractwo Żywego Różańca i Apostolstwa Modlitwy. Liczyło około 200 osób, tworząc po trzy róże kobiet w mieście i na wsiach oraz cztery róże mężczyzn w mieście i trzy róże na wsiach. W opiece mieli kaplicę Świętego Krzyża. Zarząd: przewodniczący Maksymilian Pelpliński, zastępca przewodniczącego Jan Więckowski, skarbnik Jan Kowalski, sekretarz Jan Chojnacki, z-ca sekretarza Wawrzyniec Zakrzewski, czterej ławnicy: Franciszek Czarnecki, Andrzej Stankiewicz, Władysław Syrocki, Paweł Talkowski, dwaj rewizorzy kasy: Władysław Komuński i Józef Wicherski oraz światłowy (gospodarz) Szczepan Śliwiński. 

  .......................................................................................................

 

 Wspólnota małżeństw Ruch Światło - Życie

 

 

 

Opiekun - ks. Karol Schmidt

 

Posoborowa odnowa Kościoła w Polsce dzięki inicjatywie ks. Franciszka Blachnickiego zaproponowała rodzimy małżeńsko-rodzinny ruch osób świeckich pod pojęciem ruchu oazowego – Domowego Kościoła Ruchu Światło-Życie. Centrum spotkań, rekolekcji jest Krościenko w dolinie Dunajca i Krośnicy u podnóża Pienin i Gorców w powiecie nowotarskim. Tam odbywały się pierwsze oazy rodzin, począwszy od 1973r. Szybko podjął nową propozycję ożywiania wspólnot Kościoła partykularnego, otwarty na nowinki, ks. infułat Alfons Groszkowski. Pierwsze próby organizacyjne zostały powierzone ks. Janowi Jakubiakowi, ale dynamicznie rozwinął ruch oazowy w latach 1982 1986 wszechstronnie przygotowany,  świetny moderator ks. Franciszek Behrendt, jeden z uczestników częstych spotkań z ks. Blachnickim. Wspólnie z ks. A. Groszkowskim powołali do działania 7 kręgów rodzinnych i kilka grup oazowych młodzieży. Po wyjeździe ks. F. Behrendta na misje do Zambii, spotkania prowadził ks. Gabriel Aronowski, następnie ks. Sylwester Ćwikliński. Z ks. F. Behrendtem grupy rodzinne na zakończenie roku szkolnego wyjeżdżały na jednodniowe zajęcia formacyjno-rekreacyjne.Parafialny Krąg Domowego Kościoła Ruch Światło-Życie aktualnie spotyka się raz w miesiącu od września do czerwca z przerwą wakacyjną pod kierunkiem duchowym ks. Karola Schmidta. Pięć par małżeńskich na przemian organizuje spotkanie w domu, wypełniając czas około trzech godzin na tzw. dzielenie się życiem, modlitwę z rozważaniem Słowa Bożego, formacją pogłębiającą relację małżeńską i rodzinną, najczęściej przy kawie dla stworzenia familiarnej, otwartej atmosfery. 

 .......................................................................................................

 

 Chór parafialny pw. „Świętej Cecylii”  

 

Opiekun – ks. Krzysztof Badowski

 

W1869 roku został powołany kościelny chór mieszany przez organistę i dyrygenta chóru Karola Reiskego (1869 – 1880) i wikariusza Osowskiego. Kolejnymi dyrygentami byli: Paweł Żelazny (1880 – 1929), Stefan Dorawa (1929 – 1956), Alfons Dorawa (w zastępstwie od 1956, z nominacji walnego zebrania 28. 01. 1959r. do chwili obecnej). Od 22 listopada 1931r. posiada sztandar wykonany przez członkinie: Łucję Grabowską, Annę Kowalską, Klarę Ośmiałowską i Helenę Stogowską.Chór odznaczony m. in. Złotą Odznaką Honorową z Wieńcem Laurowym przez Zarząd Główny Zjednoczenia Polskich Zespołów Śpiewaczych i Instrumentalnych mocą uchwały VIII Walnego Zjazdu Delegatów z dnia 11 stycznia 1970r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski w 140. rocznicę działalności chóru uhonorował zespół za zasługi krzewienia kultury srebrnym, a dyrygenta Alfonsa Dorawę brązowym medalem „Gloria Artis.” Dyrygent Alfons Dorawa w 1992r., a chór 2.06.1996r. zostali wyróżnieni papieskim odznaczeniem ‘Pro Ecclesia et Pontifice.’ W okresie 145 lat służby Bogu i ludziom nieprzerwanie działający chór uczestniczył w licznych zjazdach, konkursach,osiągając laury. Kroniki odnotowują jego udział w wielkich uroczystościach kościelnych i państwowych. Kilka przykładów: w dniach 4-6 czerwca 1933r. w ramach III Ogólnopolskiego Kongresu Muzyki Kościelnej wykonał pięciogłosową  Mszę ku czci Najświętszej Marii Panny, skomponowaną przez ks. J. Surzyńskiego, uświetniając mszę św. pontyfikalną, celebrowaną przez kardynała Augusta Hlonda w bazylice Świętych Janów w Toruniu. W 1936r. dyrygent Stefan Dorawa przygotował kolejny występ, mianowicie koncert chóru z orkiestrą, wykonując dzieło L. van Beethovena „Missa C-dur” op. 86, przeznaczając dochód na pomoc dla bezrobotnych.„Święta Cecylia” łącznie z innymi chórami uświetniła śpiewem pielgrzymkę Ojca Świętego Jana Pawła II 11 września 1987r. w Gdyni i 7 czerwca 1999r. w Toruniu. 18 czerwca 2000r. w Roku Jubileuszowym śpiewała w obecności pielgrzymujących do chełmżyńskiej bazyliki kapłanów diecezji toruńskiej,  22 lipca 2001r. chór uczestniczył w uroczystościach 750-lecia miasta i odebrał nadany przez Radę Miejską tytuł „Zasłużony dla Miasta Chełmży.” Wzbogacał uroczystości kościelne z okazji beatyfikacji ks. S. W. Frelichowskiego i kanonizacji papieża Jana Pawła II i Jana XXIII. Od dziesiątek lat zawsze obecny w procesji Bożego Ciała, wszystkich świąt i niedzielnej sumy.Inne szczegóły o chórze znajdziemy w jubileuszowych opracowaniach Mariana Dorawy ze 100-lecia, 110-lecia, 125-lecia i 135-lecia, jakie zespół uroczyście obchodził, ponadto w artykułach Ryszarda Muzioła w „Gazecie Chełmżyńskiej”: „Pieśni cześć,” nr 81, „Cecylia śpiewa 135 lat” nr 135, „Chełmżyńskie święto pieśni” nr 182.

 

 .......................................................................................................

 

Ministranci i lektorzy

 

 

 Opiekun – ks. Marcin Nowicki   

  

Ministranci są członkami Liturgicznej Służby Ołtarza. Jak sama nazwa wskazuje – wykonują więc służbę przy ołtarzu, przy sprawowaniu Eucharystii i innych obrzędów. Ich zadaniem jest uczynienie liturgii sprawniejszą (gdy ministrant przyniesie kielich, czy pomoże kapłanowi przy lavabo, ten nie musi robić tego sam, w wyniku czego poprawia się szybkość sprawowania liturgii), jak również piękniejszą, bardziej uporządkowaną (kapłan wykonujący tylko swoje czynności i ministranci u jego boku ukazują wagę eucharystii w lepszym stopniu niż sam kapłan, robiący „wszystko”). Zadaniem ministrantów jest także odciążenie celebransa z czynności, które nie są dla niego zastrzeżone (wykonywanie psalmów, czytań, czy np. rozkładanie bielizny kielichowej podczas przygotowania darów). Ale ministranctwo to nie tylko posługa przy ołtarzu. To także formacja duchowa, wyjazdy. Formacja duchowa ministranta przeprowadza się głównie przez uczestnictwo w Eucharystii, jest to najważniejsza część wzbogacania wiary. Nie jest jednak jedynym czynnikiem wpływającym na rozwój wiary ministranta. Mamy także spotkania w grupach, podczas których starsi lektorzy starają się przybliżyć swoim młodszym kolegom teksty Biblii oraz nauczyć, jak słowa Jezusa zastosować w życiu codziennym.Liturgiczna Służba Ołtarza tworzy pewną zgrana grupę społeczną, która spędza razem czas na zbiórkach, wyjazdach itp. Kwintesencją roku służby liturgicznej jest pomoc księdzu podczas Wizyty Duszpasterskiej (tzw. Kolędy).Opiekunem  ministrantów jest ksiądz Marcin Nowicki. Dba on o rozwój swoich podopiecznych, aby uczęszczali na wybrane przez siebie Msze Święte oraz o wszystko, co ministrantów dotyczy. Mówiąc o dbaniu o ministrantów nie sposób nie wspomnieć o starszych lektorach oraz o prezesach LSO, którymi są Jarosław Jagielski i Dawid Szroeder. Lektorzy jak i prezesi są głównymi pomocnikami księdza opiekuna w sprawach ministrantów. Zajmują się spotkaniami w grupach, oprawą Mszy Świętych, nauką młodszych ministrantów i wieloma pomniejszymi sprawami, na które opiekun ministrantów nie miałby czasu. Aktualnie koło liczy 42 ministrantów i 10 lektorów.  

 .......................................................................................................

 

Parafialny Zespół Charytatywny

 

Opiekun – ks. Dawid Gapiński

  .......................................................................................................

 

Grupa AA „Dobra Wola”

 

Opiekun – ks. Karol Schmidt 

 

Grupa AA to wspólnota anonimowych alkoholików. Istotę wyjaśnia preambuła: Anonimowi Alkoholicy są wspólnotą mężczyzn i kobiet, którzy dzielą się nawzajem doświadczeniem, siłą i nadzieją, aby rozwiązać swój wspólny problem i pomagać innym w wyzdrowieniu z alkoholizmu. Jedynym warunkiem uczestnictwa we wspólnocie jest chęć zaprzestania picia.Nie ma w AA żadnych składek ani opłat, jesteśmy samowystarczalni poprzez własne dobrowolne datki. Wspólnota AA nie jest związana z żadną sektą, wyznaniem, działalnością polityczną, organizacją lub instytucją, nie angażuje się w żadne publiczne polemiki, nie popiera ani zwalcza żadnych poglądów.Naszym podstawowym celem jest trwać w trzeźwości i pomagać innym alkoholikom w jej osiągnięciu.W Chełmży za początek spotkań i działania wspólnoty przyjęto 7 grudnia 1987r., czyli dzień pierwszego zamkniętego mityngu przy wsparciu ks. infułata Alfonsa Groszkowskiego, który zasugerował nazwę: Grupa AA „Dobra Wola.” Parafia wyszła naprzeciw wspólnocie, użyczając pomieszczenia na spotkania najpierw w domu Marii, obecnie w domu kapitulnym przy bazylice Świętej Trójcy. W pierwszy poniedziałek miesiąca odbywa się mityng otwarty. Na mityngi do Chełmży przyjeżdżają osoby z innych miejscowości, np. w 1993r. przyjechało 200 osób zainteresowanych problemem.Osoby uzależnione potrzebują wsparcia przede wszystkim ze strony najbliższych osób: rodziców, małżonków, rodzeństwa, ale też przyjaciół, kolegów. Te osoby muszą najpierw jednak zrozumieć istotę problemu choroby alkoholowej. Już w maju 1989r. zaczęła się spotykać grupa Al.-Anon „Przebiśnieg.” Przedstawiciele obydwu grup wzięli udział w mityngu prowadzonym na antenie Radia Maryja, wywołując ogromne zainteresowanie słuchaczy. W 1995r. do wspólnoty trafiła pierwsza kobieta, dzisiaj nikogo już to nie dziwi, bo i one oczekują wsparcia, zmieniły się bowiem zwyczaje. „Od kilkunastu lat Chełmża jest przystankiem dla grupy pielgrzymów tzw. ‘Bożych Cyganów’, wśród których są m. in. anonimowi alkoholicy, a idąc z Gdyni na Jasną Górę, niosą przesłanie i modlitwę o trzeźwą Polskę (…). Dwadzieścia pięć lat istnienia Grupy AA „Dobra Wola” w Chełmży to ponad 1250 mityngów. Szacunkowo ze spotkań zamkniętych (tylko dla uzależnionych) skorzystało 500 osób, a przynajmniej tysiąc mieszkańców zapoznało się z ruchem AA dzięki mityngom otwartym i wyjazdom integracyjnym do Częstochowy, Lichenia czy Swarzewa. Do dziś wielu kiedyś ‘beznadziejnych’ alkoholików utrzymuje abstynencję i wielu zawsze do „Dobrej Woli” może zwrócić się o pomoc.”Ruch AA w Polsce jest kontynuacją ruchów i bractw trzeźwościowych, które podejmował Kościół już w XIX wieku. W Chełmży ks. Franciszek Wyczyński dnia 11 sierpnia 1855r. założył liczące 420 członków Bractwo Trzeźwości, kolejni proboszczowie kontynuowali akcje trzeźwościowe. 

 .......................................................................................................

 

Schola gregoriańska

 

Opiekun - Tomasz Niżygorocki

 

Schola gregoriańska kultywuje formę tradycyjnego, monofonicznego śpiewu liturgicznego Kościoła łacińskiego. Dominują teksty Pisma Świętego śpiewane a capella. Obok jednogłosowości cechą chorału gregoriańskiego jest wykonywanie wielu dźwięków na jednej sylabie, czyli melizmatyczność.Schola występami wzbogaca kościelne uroczystości parafialne, dekanalne i diecezjalne.

.......................................................................................................

 

Schola dziecięca

 

 

Opiekun - ks. Bartosz Fiałkowski 

.......................................................................................................

 

Stowarzyszenie Pro-Life

Opiekun – ks. Dawid Gapiński

 

.......................................................................................................

 

 "Margaretka" 

 

Apostolat Margaretek jest wspólnotą osób świeckich, które będąc świadome zagrożeń kapłaństwa we współczesnej rzeczywistości, pragną nieść modlitewną pomoc kapłanom. Istotą tej pomocy jest codzienna, dozgonna modlitwa w intencji imiennie wskazanego kapłana przez konkretną osobę spośród wiernych. Wieczysty obowiązek modlitwy wymaga imiennego wskazania kapłana w wybrany jeden dzień tygodnia dla każdego z nich oddzielnie, czyli jedna osoba może należeć do kilku Margaretek. Symboliczny kwiat margaretki, stąd nazwa apostolatu, tworzy siedem osób, które wybrały jeden z siedmiu dni tygodnia. Graficznie środek margaretki zawiera imię (nazwisko) kapłana, siedem płatków wokół wymienionego kapłana imiona (nazwiska) członków apostolatu, co ilustruje rysunek. Każda z osób modli się indywidualnie. W chwili obecnej w parafii ten obowiązek modlitwy podjęły 63 osoby. 

 .......................................................................................................

 

Ruch Equipes Notre-Dame (NED) – międzynarodowe stowarzyszenie wiernych powstałe we Francji w 1938r. W Polsce działa od sierpnia 2001r. ‘Region Polska’ składa się z sektorów: mazowieckiego, śląskiego, wielkopolskiego, małopolskiego i kujawskiego, do którego włączony jest Toruń. Ruch duchowości małżeńskiej, pary małżeńskie tworzą wspólnotę z zadaniem misjonarskim i ewangelizacyjnym. Z Chełmży do wspólnoty należą Bogna i Ludwik Śliwińscy.

.......................................................................................................

 

tekst i fotografie zaczerpnięte z książki pt. "Słownik biograficzny Chełmży i okolic 2"

Pana Ryszarda Muzioła


 

Liturgia dnia

 

 

 

Gościmy na naszej stronie

Odwiedza nas 39 gości oraz 0 użytkowników.